Empatinin kutsandığı bir çağda, duygudaşlığın ardına gizlenen kibri ve üstenci bakışla karşı karşıyayız. Acının, duyarlılığın ve dayanışmanın içinin nasıl boşaltıldığını; bakmanın, hissetmekten neden daha sahici bir başlangıç olabileceğini yeniden hatırlamamız gerekiyor…