Albert Camus’nün 1958 yazında Marmaris’te tuttuğu kısa ama çarpıcı notlar, kentin o yıllardaki yüzünü ve yazarın ruh halini ele veriyor. Gelin, Camus’nün defterlerinden çıkan bu unutulmuş ziyarete birlikte göz atalım.
Edebiyatla iç içe geçen gençlik yıllarını kaleme alan Selim İleri, bir yazarın entelektüel gelişimine tanıklık etmeye davet ediyor bizleri.
Ölümünün 65. yıldönümünde, 1935’ten 1959’a dek tuttuğu günlüklerinde Albert Camus’nün edebî ve felsefi söyleminin izlerine, romanlarının ve denemelerinin nüvelerine, eleştirilerine ve eski dostlarıyla kavgalarına, absürt ve başkaldırı dönemlerini de içeren çağının tanıklığına rastlıyoruz. Diğer bir deyişle kendisini doğrudan sunan bir sanatçı-filozofla yüzleşiyoruz “Günlükler 1935-1959″da.
Eric Volant, İntiharlar Sözlüğü’nde, gönüllü ölümü edebî, felsefi ve ahlaki yönleriyle çözümlerken hem vakaları, onlarla bağlantılı kavramları ve kurmaca eserleri hem de buna dair fikir üretenleri A’dan Z’ye sıralıyor.
Bugün için bizde “Brecht’i nasıl bilirsiniz?” sorusunun yanıtı, ancak “Brecht’i daha bilmeyiz” olabilir. Bu kaynak kıtlığıyla, bundan farklı her yanıt, doğruluktan uzak kalacaktır.
